gözlerim

gözlerim dalıyor, boş boş bakıyorum etrafa neden böyle oldum? kim sebep oldu yada ne bilmiyorum. Üzgün duruyorum sürekli, gözlerim dolu. Kafamı yerden kaldırmıyorum, kaldırmıyorum ki. İnsanlar dolu gözlerimi görecek diye korkuyorum. Bazen o kadar ağlayacak kadar oluyorum ki gözümden damlalar düşüyor, sinirden dişlerimi sıkıyorum.

Bazı geceler ağlarım, neden bilmiyorum ama aşık yada birini seviyor değilim.. öyle aptal ve gereksiz konular umrumda dahi değil benim.

Sadece biraz olsun mutlu olmak isterdim. Birazcık ya fazla mı istiyorum? Galiba evet, ben her sabah üzgün yataktan kalkmaya ve geceleri ağlamaya mahkum biriyim.

Bunları bana acıyın diye yazdığımı düşünmeyin sakın, sadece benim hiç arkadaşım yok, dertlerimi, içimi buraya döküyorum.

Yine sinirliyim sanırım, gözlerim dolmaya başladı.. Benim derdim ne? Neden böyleyim? Bunu kendime günde kaç kere soruyorum bi bilseniz. Neyse sizin değerli vaktinizi aldım. Özür dilerim ve teşekkür ederim buraya kadar beni dinlediysen en azından birine derdimi anlatmış oldum..

Ve unutmadan iyi geceler.

iyi geçmeyecek gecelere iyi geceler.